امروز، مثل دیروز، مثل فردا، مثل تمام این روزها، در فکر تو بودم. در فکر تو هستم. در فکر تو خواهم بود...
می اندیشم. به تو... به بزرگی ات... به مهربانیت... به عظمت روحت...  به عشقت... به نامت...
به نامی که انگار آفریده شده فقط برای تو... که معنایش، که تمام معنایش، فقط توصیف بخش کوچکی از وجود نازنین توست.
به نامی که یعنی «بزرگوار»... یعنی تو! یعنی «گرامی»... یعنی تو! یعنی «بلندپایه»... یعنی تو!...
و تو یعنی خوبی، یعنی پاکی، یعنی مهر، یعنی شور، یعنی بزرگی، یعنی عشق...
تو یعنی بودن... تو یعنی عاشق بودن... تو یعنی یک بغل دلواپسی عاشقانه... تو یعنی وسعت یک کهکشان مهر...
و من یعنی یک «دوستت دارم» به وسعت همیشه...
                              
                                                        بیا فرصت بده باید بگویم
                                              همیشه دوستت دارم...

نه! تو دیگر غریبه نیستی! آشنایی... مدتهاست که آشنایی... به من، از خودم آشناتری و من دوستت دارم آشنا... آشنای من... همیشه دوستت دارم... همیشه دوستت دارم... همیشه...