خیلی وقته که عزیزم هوات رو کرده دلم...

روزهايی که بی تو می گذرد
گرچه با ياد توست ثانيه هاش
آرزو بـاز مـيـکـشـد فريـاد
در کنار تو می گذشت ای کاش

گاه گاهی به من ازمهر پيامی بفرست
فارغ ازحال خود و جان و جهانم مگذار

همـاره قـلب بيمـارم بـه يـاد تـوشـود روشـن
چه فرقی می کند اما؛ تو که اين را نمی دانی...

تو بيا... چشم های من قدمگاه...

کجا يی؟.....
نه تو ميتوانی دل از سادگی من بکَنی؛
و نه من دلم ميايد تازه تر از تو برای شعرهايم بهانه کنم.

قبول کن
ديگر برای خداحافظی دير است...

هر کس که گفت بهر تو مردم دروغ گفت
من راست گفته ام  که برای تو  زنده ام

خدا معنا را دوست دارد...

ای دريای بي کران در جانم فرو بريز
از مستی پياله ای، از هستی نشانه ای

روی راهی از ازل کشيده تا ابد
در ميان برگهای زرد
می تپد به ياد تو هنوز هم
                            قلب پاره پاره ام...