وقتی سکوت می کنی به تو ایمان می آورم...

...!روز از پی خيال تو از خانه می روم... شب در سکوت خلوت من خانه می کني... من می نويسم از تو و از لحظه های عمر... پايين خاطرات من امضا نمی کنی؟

	شهر به شهر و کو به کو
شهر به شهر و کو به کو در طلبت شتافتم خانه به خانه در به در جستمت و نیافتم آه که تار و پود آن رفت به باد عاشقی جامه تقویی که من در همه عمر بافتم بر دل من زبس که جا تنگ شد از جدائیت بی تو به دست خویشتن سینه‌ی خود شکافتم از تف آتش غمم صدره اگر چه تافتی آینه‌سان به هیچ سو رو ز تو برنتافتم یک ره از او نشد مرا کار دل حزین روا عاشق اگرچه عمرها در ره او شتافتم
2 نگاشته شده در جمعه 16 اسفند1387لحظه ی دلتنگی 2:6 به قلم مسافر کویر \|


RSS POWERED BY BLOGFA.COM